De draad kwijt bij de vervroegde keuring

Alles omtrent werk en uitkeringen
Job
Berichten: 205
Lid geworden op: 06 okt 2016, 09:07

Bericht door Job »

Ik zal wel een uitzondering zijn, maar mijn manager heeft wel wakker gelegen toen het slecht met me ging. Ze heeft me opgezocht in het ziekenhuis toen ik aan een prednison infuus zat en ze probeert samen met mij de balans te behouden om me zo lang mogelijk op een prettige manier aan het werk te houden.

Daarvoor moet ze vaak heel veel van me slikken, vooral als ik het weer eens niet met haar eens ben. Ik heb nooit het gevoel gehad dat de ene werknemer gemakkelijk voor de ander wordt ingeruild. Persoonlijk heb ik mijn werk nodig om kwaliteit van leven te ervaren.

Zo negatief als jij het schetst, Suzan, hoeft het niet altijd te zijn.
Gebruikersavatar
Sjaantje
Berichten: 17
Lid geworden op: 12 feb 2019, 16:22
Locatie: Limburg

Bericht door Sjaantje »

Van mijn baas heb ik sinds ik volledig ben uitgevallen in ieder geval niks meer gehoord, dus vrees dat mijn werkgever wél in de categorie ‘ligt er niet wakker van’ hoort ;)

Ik wacht nog steeds héél geduldig op de kopieën van het verslag en de FML van mevrouw de verzekeringsarts, en op het telefoontje danwel de uitnodiging van de arbeidsdeskundige. Geduld. Ik heb het wel. Ergens.
Gebruikersavatar
Sjaantje
Berichten: 17
Lid geworden op: 12 feb 2019, 16:22
Locatie: Limburg

Bericht door Sjaantje »

Een kleine update:

Inmiddels heb ik het verslag en de FML mogen ontvangen.
Ik heb geen flauw idee welke dingen daaruit belangrijk zijn, maar wat mij in ieder geval opgevallen is, is de opmerking ‘verbetering van de belastbaarheid is uitgesloten’.
Auw, maar duidelijk

De FML telt 30 beperkingen alsmede een urenbeperking van max 2 uur per dag / 10 uur per week.

Tot zover de update voor zover van invloed. :???:
Nog steeds de draad kwijt, vol met stress & in angstige afwachting van bericht van de arbeidsdeskundige.
Nog even doorbijten...
Toeter
Berichten: 1225
Lid geworden op: 06 jul 2012, 14:05
Locatie: Groene hart

Bericht door Toeter »

Ik snap je stress, maar is echt niet nodig. Telefonisch is vaak als het toch al hopeloos is. Anders moest je wel gewoon langskomen.

Ik liep buiten met de hond toen ik gebeld werd door de arbeidsdeskundige. Was zo klaar als een klontje: voor 10 uur kon ze geen baan vinden. Sowieso was die 10 uur al een erg optimistische schatting.

Ik werk nu weer een paar uur in de week en 10 uur per week red ik echt niet. Niet voor langere tijd in ieder geval. In 1 goede week misschien, daarna een week bijkomen.

Sterkte met afwachten, hopelijk ligt je dossier snel bovenop de stapel. Komt echt wel goed.
Gebruikersavatar
Sjaantje
Berichten: 17
Lid geworden op: 12 feb 2019, 16:22
Locatie: Limburg

Bericht door Sjaantje »

Dank je, Toeter!
Heb van nature een enorme hekel aan afwachten & niks kunnen doen dus buiten dat het tegen mijn aard in druist ben ik hondsberoerd van de spanning. :o Hoe sneu dat ook is.

Er kan ook nog gewoon een oproep komen voor een bezoek op het kantoor maar de verzekeringsarts heeft ‘telefonisch’ verzocht.
Met het UWV weet je het maar nooit, he.
Gebruikersavatar
Hanna71
Berichten: 2081
Lid geworden op: 12 jul 2014, 12:26
Locatie: Gelderland

Bericht door Hanna71 »

Je uitslag is minder "gunstig" dan die van mij (en daarmee bedoel ik dat ik nog 20 uur kon werken volgens de verzekeringsarts), maar toch werd ik volledig afgekeurd.

Dat heeft er ook mee te maken dat de banen die ik zou kunnen doen (pakketten rondbrengen, post bezorgen) minder dan 20% zou verdienen dan mijn salaris van dat moment.

Dus als ik 20 uur postbezorger zou zijn, zou mijn salaris minder dan 20 % zijn van het salaris dat ik in mijn huidige baan fulltime verdiende.
Dat werd dus volledige afkeur.

Je weet maar nooit wie je treft (mijn verzekeringsarts was een echte hork, een machine, een koele kikker zonder empathie, maar de arbeidsdeskundige was heel meelevend en meedenkend), maar als ik je verhaal zo lees, dan lijkt het me dat je niet bang hoeft te zijn dat je weer volledig aan het werk hoeft te gaan.

Het is even slikken als je hoort dat je niet meer mee kunt doen zoals je altijd gedaan hebt, maar als het allemaal wat geland is en je hebt weer balans in je leven, dan levert het je ook een boel op.
Gebruikersavatar
Sjaantje
Berichten: 17
Lid geworden op: 12 feb 2019, 16:22
Locatie: Limburg

Bericht door Sjaantje »

Dank je Hanna!
Ik werkte helaas maar 3 dagen en niet voor een heel hoog loon (ook geen minimumloon), dus het zou zomaar kunnen dat hij/zij makkelijk vanalles kan vinden waarmee ik 20% kan verdienen.

Na eindeloze Google tochten en eindeloze rampverhalen zie ik voornamelijk de beren op de weg. Van koekjesinpakker tot wikkelaar (wat dat ook moge wezen). Alles kan nog.

We wachten maar weer af... zucht...
Gebruikersavatar
Hanna71
Berichten: 2081
Lid geworden op: 12 jul 2014, 12:26
Locatie: Gelderland

Bericht door Hanna71 »

Ja, ik snap wel dat je je zorgen maakt. Ook al lijkt alles voorspelbaar, dan nog wil je zekerheid. Er zit niks anders op dan af te wachten.

Ik ging er van uit dat het koekjesinpakker werd. Lijkt me geen leuke baan, maar je moet er gewoon wat van maken. In iedere baan zitten leuke en minder leuke aspecten. Als je er met die instelling in gaat, dan zal het vast meevallen.

Ik was teleurgesteld en eigenlijk ook verontwaardigd dat ik volledig werd afgekeurd. Ik wilde nog zo graag blijven werken! En gelukkig kan dat ook nog. Zolang ik maar niet meer verdien dan die 20%.

En nu de druk van de ketel is, gaat het hartstikke goed. Ik heb rust, toch nog een leuke baan en genoeg energie voor andere leuke dingen. Wat wil een mens nog meer!
Gebruikersavatar
Sjaantje
Berichten: 17
Lid geworden op: 12 feb 2019, 16:22
Locatie: Limburg

Bericht door Sjaantje »

Ik zou ook heel graag willen blijven werken!
Maar niet ten koste van alles.:o
Ik was na een uur al niet meer kunnen lopen en zo misselijk van de pijn dat ik moest spugen en de wereld ging draaien. Na een halve dag werken twee dagen plat om vervolgens hetzelfde liedje af te gaan draaien.
Het was/is op. Klaar. En dat vind ik erg.

Mocht ik inderdaad ‘afgekeurd’ worden dan wil dat niet zeggen dat ik niks ga doen. Maar de rust dat het niet moet en dat ik iets kan doen wat ik ook leuk vind en alleen wanneer het gaat (vrijwilligerswerk oid), daar hoop ik op.
Gebruikersavatar
Hanna71
Berichten: 2081
Lid geworden op: 12 jul 2014, 12:26
Locatie: Gelderland

Bericht door Hanna71 »

Ik snap je helemaal. Die druk is inderdaad lastig. Vooral omdat de ene dag niet hetzelfde is als de andere. En ik ervaar ook dat de druk van het moeten bij voorbaat al vermoeiend is. Dat klinkt raar, maar gek genoeg is dat wel zo. Schijnt ook logisch te zijn. Hoe het precies werkt weet ik niet, maar het is wat het is.

Ik hoop voor je dat je een uitslag krijgt waar je tevreden mee bent en waar je mee verder kunt. We lezen het graag als je meer weet.
Plaats reactie Vorig onderwerpVolgend onderwerp