Partner met MS

Over gezin, familie, vriendschappen, vervoer en andere dagelijkse zaken
Toeter
Berichten: 1254
Lid geworden op: 06 jul 2012, 14:05
Locatie: Groene hart

Re: Partner met MS

Bericht door Toeter »

Het maakt niet uit of haar gedrag door de MS erger wordt, heel respectvol naar jou klinkt het niet!

Ik ben bang dat je misschien teveel begrip hebt voor haar MS. Je jezelf wegcijfert.

Ik herken het geïrriteerde reageren als ik me slecht voel, maar mijn partner spreekt mij daar, terecht!, op aan.

Ik ben zelf verantwoordelijk voor mijn eigen gedrag. Ik kan me niet verstoppen achter mijn ziekte. Dan zou ik namelijk een slachtoffer zijn en dat ben ik niet.

Ik weet namelijk heel goed hoe mijn ziekte werkt: 'ik doe teveel en dan schiet ik sneller uit mijn slof'

De oplossing is simpel gezegd: minder doen. Maar ik heb daar veel moeite mee, keuzes maken, ik wil het allemaal. Én én én.

Maar is het dan eerlijk dat ik mijn partner (en kinderen) lastig val met mijn kribbigheid? Als ik eigenlijk vantevoren al had kunnen weten dat het teveel was.

Ik ben voor eigenaarschap. Ik ben geen willoze speelbal in de wind, want dan kan ik niks. Heb ik geen macht. Mijn partner kan mijn gedrag niet veranderen. Alleen ikzelf heb de macht om mezelf te veranderen.
Gebruikersavatar
D-Cheryl
Berichten: 1397
Lid geworden op: 22 nov 2011, 13:24
Locatie: Achterhoek

Re: Partner met MS

Bericht door D-Cheryl »

Esther56 schreef: 13 sep 2020, 11:32 Meestal is t dan ook t vluchtgedrag. Bijv. om dan ff ergens in te trekken en dan meteen een appartement te kopen.
Nu ook weer heel impulsief. In de familie staat/stond een huis leeg. Meteen (dag later) na de ruzie al woonruimte geregeld.
Er viel ook helemaal niet meer te praten. Ze is alleen bezig met alles te regelen en spullen te pakken. Verhuizing al geregeld
Dit kan ik ook doen (en deed ik ook al eens), als de wereld me door de vingers glipt.

Als ik het gevoel heb dat alles mislukt en ik nergens meer controle over heb, dan pak ik het groots aan en hak enorme knopen door. Middenwegen zijn geen optie meer: die kan ik niet meer overzien, niet meer afwegen. Alleen deze weg staat me helder voor ogen, dus dàt ga ik doen.

Ik heb na de diagnose nagedacht, over alles wat ik kan verliezen: lichamelijke functies, maar ook de cognitieve. En die laatste leek me het allerergste om te verliezen.
En prompt dat najaar kreeg ik daar zo een last van, dat ik al mijn autonomie verloor. Ik kon niet meer voor mezelf zorgen, raakte in psychische nood en heb uiteindelijk 5 maand bij mijn ouders gelogeerd.

En toch ben ik er nu weer bovenop. Wat het ook is, of het de MS is of iets anders waardoor ze nu doet wat ze doet, geef haar ruimte om te zien wat ze nodig heeft, maar geef ook duidelijk je eigen grens aan en laat je er niet teveel in meeslepen. Het is haar weg, en die kan ze samen met jou gaan, maar sommige dingen die in het koppie spelen moet je eerst zelf uitvechten, voordat je ze kunt delen.
'Cuz they can // call me crazy if I fail // All the chance that I need // Is one-in-a-million // And they can call me brilliant // If I succeed
Esther56
Berichten: 7
Lid geworden op: 10 sep 2020, 17:21

Re: Partner met MS

Bericht door Esther56 »

Hallo Toeter,

Volgens mij heb ik zeker veel begrip voor haar MS.

En haar aanspreken op geïrriteerd gedrag loopt hier uit op ruzie. (Ik zei weleens, volgens mij irriteer jij je aan mij). En dan ga ik achteraf de schuld bij mezelf zoeken, hoewel ik eigenlijk weet dat dat niet zo is.

Maar is het dan eerlijk dat ik mijn partner (en kinderen) lastig val met mijn kribbigheid? Als ik eigenlijk vantevoren al had kunnen weten dat het teveel was... Nee zeker niet eerlijk. Ook weer te herkennen.

Maar op t einde van t liedje draait t er wel op uit dat t toch allemaal aan mij ligt.
Esther56
Berichten: 7
Lid geworden op: 10 sep 2020, 17:21

Re: Partner met MS

Bericht door Esther56 »

Hoi D-cheryl,

Ok, zijn er ook nog meer mensen die zulke dingen(meteen vertrekken) doen. Nee, een middenweg is er niet. Nu snap ik ook pas waarom iemand dit doet.
Iedereen zegt tegen haar, wat ga je nu toch weer doen? Ga praten. Of ga weekendje in vakantiehuisje zitten bijv. Zo zien wij dat.

Ze haalt ook steeds andere dingen aan waarom wij niet bij elkaar kunnen blijven.

Ik wilde met haar praten om te laten zien dat wij t wel goed hebben.
Maar is blijkbaar niet de goede manier.
Zo bang haar echt kwijt te zijn.
Eind van deze week gaat verbouwing in ander huis al beginnen.
Marina
Berichten: 688
Lid geworden op: 04 okt 2019, 11:07

Re: Partner met MS

Bericht door Marina »

Ik denk dat het wel kan uitmaken of het gedrag van de (ex-)vriendin van Esther wordt veroorzaakt door de MS (of misschien door iets anders). Als dat zo is en je hebt daar weet van dan kun je daar misschien (eventueel met hulp van een deskundige) als 'partner van' mee leren omgaan en als patient eveneens ermee leren omgaan of iets aan veranderen.

Ik vind, voor alle duidelijkheid, niet dat de partner van iemand met MS alles maar hoeft "te slikken" van diegene. Zoals Esther bijv. schrijft dat ''t erop uit draait dat het allemaal aan haar ligt' vind ik niet eerlijk. Bij een conflict zijn immers altijd (minstens) 2 partijen betrokken..
Toeter
Berichten: 1254
Lid geworden op: 06 jul 2012, 14:05
Locatie: Groene hart

Re: Partner met MS

Bericht door Toeter »

Esther56 schreef: 13 sep 2020, 20:38
Maar op t einde van t liedje draait t er wel op uit dat t toch allemaal aan mij ligt.
Als zij niet naar zichzelf en haar aandeel in de ruzie wil/kan kijken, ben je snel uitgepraat.

Als jij altijd alle schuld krijgt en ook op je neemt, word jij kleiner en kleiner. Je gaat op eieren lopen om haar maar niet voor het hoofd te stoten en toch ontploft ze weer. En dat ligt dan weer aan jou.

Haar MS heeft er misschien iets mee te maken, maar haar karakter ook zeker. En jouw karakter, want jij lijkt ook moeilijk je grenzen aan te geven, dat je zo niet behandeld wenst te worden.
Esther56
Berichten: 7
Lid geworden op: 10 sep 2020, 17:21

Re: Partner met MS

Bericht door Esther56 »

Zal zeker ook wel met karakter te maken hebben. Alleen t karakter van de laatste 5 jaar is heel erg veranderd t.o.v. de 1e 6 jaar.
Plus dat/haar karakter (gedrag) komt alleen bij mij naar voren.

En ieder heeft zo zijn karakter, maar dat wil niet zeggen dat alles geoorloofd is. Het ergste vind ik dan ook dat ze niet inziet dat de fout ook regelmatig bij haar ligt.

Maar om er nu dan toch maar van af te komen neemt ze ineens de fout wel op zich. Ze zegt dat er veel scheef zit tussen ons, er zijn meer negatieve dan positieve dingen. Noem dan ns iets negatiefs....er zijn er veel....maar er komt niks.

Het komt hier nu misschien wel zo over dat ik alles goed vind en niks durf te zeggen, maar dat is ook niet zo.

We zijn beiden fel en koppig.
Plaats reactie Vorig onderwerpVolgend onderwerp